همه چیز درباره تنبلی چشم

در صورتی که کودک دچار دوربینی، نزدیک بینی و یا آستیگماتیسم باشدلازم است که از عینک های طبی و یا لنز طبی استفاده کند. گاهی تمام آنچه کودک نیاز دارد تنها یک عینک طبی است. در تنبلی چشم معمولاً قدرت بینایی در نتیجـۀ عدم تکامل سیستم بینایی در دوره جنینی یا اوایل کودکی کاهش می یابد. اگرچه تنبلی چشم معمولاً در یکی از چشم ها رخ می دهد، اما کاهش ممکن است هر دو چشم را نیز تحت تأثیر قرار دهد. عمده ترین دلیل ضعف بینایی در بین کودکان، تنبلی چشم است. در صورتی که تنبلی چشم درمان نشود، ممکن است بینایی از حد خفیف تا حد شدیدی کاهش یابد.

در تنبلی چشم ممکن است چشم ظاهر غیرطبیعی مشهودی پیدا نکند. تنبلی چشم زمانی ایجاد می شود که که اعصاب بین مغز و چشم به خوبی تحریک نشوند. در نتیجه مغز بیشتر یک چشم را تحریک می کند و منجر به ضعیف شدن بینایی چشم دیگر می شود.

چشم ضعیف تر معمولاً تمایل به انحراف پیدا می کند. همچنین معمولاً مغز پیام های بینایی ارسال شده از چشم ضعیف تر را نادیده می گیرد. معمولاً پزشکان از طریق پچ های چشمی، قطره چشم، عینک و لنز قادر به اصلاح تنبلی چشم می باشند. گاهی اوقات، درمان تنبلی چشم نیاز به عمل جراحی دارد.

نشانه ها

علائم تنبلی چشم شامل موارد زیر است:

– انحراف یک چشم به خارج یا داخل
– عدم گردش هماهنگ چشم ها
– تشخیص ضعیف عمق

اگرچه معمولاً یک چشم دچار تنبلی می شود اما گاهی ممکن است هر دو چشم را درگیر نماید. همچنین گاهی تنبلی چشم از طریق معاینه چشم قابل تشخیص نیست.

چه هنگام به پزشک مراجعه نمائیم؟

معمولاً پزشک خانواده از کودکان معاینه چشم به عمل می آورد به خصوص اگر فرد دارای سابقه خانوادگی انحراف چشم، آب مروارید دوره خردسالی و یا مشکلات چشمی باشد. در صورتی که در هفته اول زندگی کودکتان متوجه انحراف چشم او شدید حتماً به پزشک مراجعه نمائید.

بسته به شدت مشکل چشم کودک، پزشک خانواده ممکن است او را به متخصص چشم پزشک و یا بینایی سنج ارجاع دهد. معاینه چشم به تمامی کودکان 3 تا 5 ساله توصیه می شود.

علت

هر عاملی که باعث تاری دید  و یا انحراف چشم کودک شود، می تواند منجر به تنبلی چشم شود. سه عامل اصلی در بروز تنبلی چشم وجود دارد:

استرابیسم: معمول ترین علت تنبلی چشم استرابیسم- عدم هماهنگی ماهیچه های نگهدارندۀ وضعیت چشم- است. این عدم تعادل می تواند منجر به انحراف چشم به داخل یا خارج شود. ماهیچه های غیر هماهنگ از حرکت هماهنگ و یکسان دو چشم جلوگیری می کند.

محرومیتی: این نوع تنبلی چشم زمانی رخ می دهد که در قسمتی از چشم نقصی وجود داشته باشد مانند لکه ی تار در عدسی چشم(برای مثال آب مروارید). این حالت معمولاً کودک را از داشتن دیدی شفاف و واضح محروم می کند.

انکساری: این نوع تنبلی چشم در نتیجۀ تفاوت زیاد بین قدرت بینایی دو چشم در اثر نزدیک بینی، دور بینی یا آستیگماتیسم ایجاد می شود. این مشکلات اغلب توسط عینک طبی و یا لنزتماسی قابل اصلاح است.

گاهی انحراف چشم می تواند اولین علامت تومور چشمی باشد.

هر عاملی که باعث تاری دید  و یا انحراف چشم کودک شود، می تواند منجر به تنبلی چشم شود. سه عامل اصلی در بروز تنبلی چشم وجود دارد:

استرابیسم: معمول ترین علت تنبلی چشم استرابیسم- عدم هماهنگی ماهیچه های نگهدارندۀ وضعیت چشم- است. این عدم تعادل می تواند منجر به انحراف چشم به داخل یا خارج شود. ماهیچه های غیر هماهنگ از حرکت هماهنگ و یکسان دو چشم جلوگیری می کند.

محرومیتی: این نوع تنبلی چشم زمانی رخ می دهد که در قسمتی از چشم نقصی وجود داشته باشد مانند لکه ی تار در عدسی چشم(برای مثال آب مروارید). این حالت معمولاً کودک را از داشتن دیدی شفاف و واضح محروم می کند.

انکساری: این نوع تنبلی چشم در نتیجۀ تفاوت زیاد بین قدرت بینایی دو چشم در اثر نزدیک بینی، دور بینی یا آستیگماتیسم ایجاد می شود. این مشکلات اغلب توسط عینک طبی و یا لنزتماسی قابل اصلاح است.

گاهی انحراف چشم می تواند اولین علامت تومور چشمی باشد.

عوامل خطر

معمولاً تنبلی چشم جنبۀ وراثتی دارد. تنبلی چشم معمولاً در بین کودکانی که به طور نارس به دنیا آمده اند و یا وزن زمان تولدشان کم بوده است و یا سابقه خانوادگی آب مروارید دوره خردسالی و مشکل چشم دارند، بیشتر شایع است.

عوارض

در صورتی که تنبلی چشم درمان نشود، ممکن است منجر به ضعف دائم بینایی شود. در واقع، تنبلی چشم معمول ترین علت ضعف بینایی یک چشم در افراد جوان و بالغ است.

آمادگی برای ویزیت پزشک

همه کودکان در فاصلۀ 3 تا 5 سالگی باید تحت معاینۀ چشمی قرار گیرند. در صورتی که در اثر این معاینات چشمی تشخیص داده شود که کودک دچار مشکلی در بینایی می باشد باید به چشم پزشک مراجعه نماید.

مطالب مرتبط